01-06-26
Van drijfzand tot wandelpaden: aanleg Getijdenpark Feijenoord gestart!
Het is zover, de aanleg van het Getijdenpark Feijenoord gaat van start! Het Getijdenpark Feijenoord komt in het verlengde van het Eiland van Brienenoord te liggen met getijdenoevers waar je twee keer per dag eb en vloed kunt ervaren. Projectmanager Laurence Peels: ‘We gaan nu echt beginnen en daar ben ik héél blij mee! We brengen de oorspronkelijke natuur weer terug en dat is goed voor Rotterdam.’
De aanleg gaat in fases: fase 1 is tussen mei 2026 en de zomer van 2028. Laurence: ‘Over ongeveer twee jaar is het eerste deel klaar, dan zie je naast het Eiland van Brienenoord een nieuw stuk stadsnatuur met prachtige wandelpaden, een loopvlonder, een voetgangersbrug en een nieuw ponton voor de watertaxi en waterbus. In het begin zal het nog best wel kaal zijn, getijdennatuur moet vanzelf ontstaan. Maar je ziet en voelt wel de dynamiek van het water en het verschil tussen eb en vloed. Soms kun je niet over de houten vlonderpaden lopen omdat het dan onder water staat.’
Roeibootje
Laurence is blij dat we nu echt beginnen met de aanleg. ‘We werken al sinds 2020 aan het getijdenpark. Vanuit mijn innerlijke drive wil ik graag bijdragen aan een mooie stad met projecten die een combinatie zijn van natuur, recreatie en bouwwerken. En dat is precies wat het getijdenpark is. Soms was het even spannend of het zou lukken, maar ik wilde zó graag dat het door zou gaan, al moest ik zelf met een roeibootje zand gaan scheppen! Dus ik ben heel opgelucht en gelukkig dat we nu beginnen! We horen ook vaak van bewoners dat ze, net als ik, niet kunnen wachten tot het park er is.’
Op de foto: Laurence Peels
Baggeren, drijfzand en dammen
De aanleg start met baggeren. Laurence: ‘We halen een laag waterig slib van de rivierbodem weg zodat we een stevig fundament hebben voor de nieuwe zandlaag. Hierdoor ontstaat tijdelijk drijfzand, er komen in die periode hekken voor de veiligheid. Daarna leggen we de langsdam aan, ook wel strekdam genoemd, en die ligt evenwijdig aan de oever. Ook leggen we dan kleinere dammetjes aan en verhogen we de waterbodem. Die is nu 5 tot 8 meter diep en moet omhoog, anders zie je nog niks en ontstaat er nog niks. Vanaf het eiland verlengen we de langsdam aan de rivierzijde met zo’n driehonderd meter. Dat wordt een robuuste dam, die moet tegen een stootje en harde stroming kunnen. Bovenop komt een wandelpad, vanaf het eiland loop je via een trap zo die langsdam op. Aan het eind komt een kistdam, die is 100 meter lang en 4 meter breed en vormt met een ponton de haven voor de Watertaxi en Waterbus. Aan de binnenzijde van de dam gaan de natuurvriendelijke oevers groeien.’
Leven in de delta
Met het getijdenpark creëert Rotterdam een gebied dat hoort bij de rivier en de delta, het grote rivierenlandschap waar Rotterdam deel van is. Laurence: ‘We vergeten wel eens dat al die rivieren met elkaar in verbinding staan en zich wel duizenden kilometers uitstrekken. Het getijdenpark is een belangrijke stap naar de bron in Zwitserland. Het meeste water van de Nieuwe Maas komt namelijk van de Rijn. We brengen de oorspronkelijke natuur weer terug, dat is leuk en belangrijk voor Rotterdammers en mensen die hier recreëren, maar ook voor soorten van eencelligen tot de grote trekvissen. En voor bevers en zeehonden, die kun je hier zomaar tegenkomen! Zo lag er laatst een zeehond te zonnen op het zand bij het Eiland van Brienenoord. En ook belangrijk: het getijdenpark verbetert de waterkwaliteit en zorgt voor een betere gezondheid van mensen. Een paar minuten per dag in de natuur is supergoed voor je humeur.’
Wat de rivier meevoert
Worden er ook bomen en struiken geplant? Laurence: ‘De natuur in het getijdenpark is anders dan op het eiland, daar groeien veel meer bomen en dat kan niet in een getijdenpark. Sterker nog, we voegen helemaal niets toe! Getijdennatuur ontstaat vanzelf uit alles wat de rivier meevoert en met de wind meewaait. Zo ontstaat, net zoals op het Eiland van Brienenoord, een wilgenvloedbos. Ik was verbaasd over hoe snel de natuur zich ontwikkelde op het eiland. Terwijl de graafmachines daar nog bezig waren, landden er al kolonies vogels om te vissen.’
